Fizyk napisał(a):Byłem wczoraj na "Grawitacji" (http://www.filmweb.pl/film/Grawitacja-2013-564230).
Wizualnie film super, oglądało się bardzo przyjemnie, ale niestety mimo prób zachowania realizmu pod względem fizycznym i technologicznym, niewiele z tego wyszło :p

El Commediante napisał(a):Ja się wybieram dopiero. Niestety gdyby mieli zrobić realistyczny film tego typu, to narzekalibyśmy na nudę

Rita napisał(a):I jeszcze, czy naprawdę film był tak dobry pod kątem realizmu, że nie mogliście znaleźć więcej pierdoletów?

Spoiler!

Ja ten film odebrałam jako totalnie kiczowaty - łzawe historyjki o zmarłej córce, prostacki morał, lekarka nie mająca zielonego pojęcia o radzeniu sobie na orbicie wysłana tam po kilkumiesięcznym szkoleniu, którego nawet nie skończyła, oczywiście radzi sobie idealnie w obliczu każdej możliwej (czy też raczej niemożliwej ) katastrofy, brakowało mi jeszcze epickiej muzyki, gdy po wyjściu na ląd oddala się powoli w stronę zachodzącego słońca. Brrr.

Ann napisał(a):Cały film rozgrywał się na orbicie nie mającej nic wspólnego z orbitą Ziemi, ale jasne, to tylko pierdolety

Spoiler!

Ja ten film odebrałam jako totalnie kiczowaty - łzawe historyjki o zmarłej córce, prostacki morał, lekarka nie mająca zielonego pojęcia o radzeniu sobie na orbicie wysłana tam po kilkumiesięcznym szkoleniu, którego nawet nie skończyła, oczywiście radzi sobie idealnie w obliczu każdej możliwej (czy też raczej niemożliwej ) katastrofy, brakowało mi jeszcze epickiej muzyki, gdy po wyjściu na ląd oddala się powoli w stronę zachodzącego słońca. Brrr.

Ann napisał(a):Cały film rozgrywał się na orbicie nie mającej nic wspólnego z orbitą Ziemi, ale jasne, to tylko pierdolety

Koszszyszek napisał(a):Bo jesteś cyniczna i nie radzisz sobie z filmami, które wyzwalają uczucia wyższe. Fajkowe ziele zeżarło Ci mózg

Ann napisał(a):Ufff, przez chwilę się przestraszyłam, że mógłbyś mieć coś merytorycznego do powiedzenia, ale jak widać nie miałam się czego obawiać

Cytat: Babka była nieporadna i nieogarnięta, więc fakt, że poradziła sobie w kosmosie, bez dokończonego szkolenia, bez doświadczenia, jest kolejnym dowodem na to, jak hollywoodzki ten film był.

Ann napisał(a):No napisałam i Fizyk to wyjaśni lepiej niż ja.
Jak Ci zależy, proszę bardzo - ISS porusza się po kompletnie innej orbicie niż teleskop Hubble'a czy chińska stacja kosmiczna. Dolecenie z jednego punktu do drugiego na plecaczku rakietowym jest niemożliwe.
Szczegółowo Ci to wyjaśni Fizyk, który wyjaśniał to już mi, więc nie, nie biorę tego z dupy, piszę to, czego dowiedziałam się od niego i co on Ci zaraz wyjaśni dokładniej i o wiele lepiej niż ja.

Bohaterka sama przyznała, że nigdy nie doszła w swoim szkoleniu do etapu lądowania statkiem kosmicznym, więc szkolenia nie ukończyła.

Spoiler!

A że była nieporadna, cóż, jeżeli pierwsze co robi po dostaniu się na statek to zaśnięcie w pozycji embrionalnej, jeżeli wiedząc, że brakuje jej powietrza w skafandrze nadal histeryzuje, i jeżeli w obliczu nieoczekiwanego problemu postanawia po prostu popełnić samobójstwo to owszem, mam ją za osobę nieporadną.

Koszszyszek: bardziej się bałam, że mógłbyś próbować i jeszcze nie daj Boże byś się ośmieszył po drodze Ale zgrabnie tego uniknąłeś

Koszszyszek napisał(a):Skoro widzisz Fizyku, że były blisko, to znaczy że były blisko. Nikt nie tłumaczy kontekstu tego filmu, nie wiadomo co naprawiali w tym teleskopie. Nie wiadomo dlaczego wszystkie te obiekty były w niewielkim oddaleniu, ale to nie oznacza że nie mogłyby być tak położone.
Sprawa z gaśnicą jest nieco komiczna, możliwe że tą scenę mogli sobie podarować. Nie mam jednak pewności, czy można przyjąć że jest fizycznie niemożliwa.

Ann napisał(a):To rozumiem, że oglądając film sensacyjny, gdzie bohater skacze z dwustupiętrowego wieżowca na stóg siana na dole też nie masz żadnych obiekcji, bo przecież wiadomo, że w rzeczywistym świecie by się zabił i nie jest obowiązkiem reżysera takich oczywistości powielać?
Ja błędów logicznych nie trawię. Jak Ty trawisz to Twoja sprawa, ale nie miej pretensji do każdego, kto łyka bezmyślnie wszystkie bzdury, jakie mu serwują.

Jeżeli twórcy filmów udają, że operują fabułą w naszym wszechświecie, to irytuje mnie, gdy naginają go do takich absurdów, tak samo jak denerwowałoby mnie, gdyby Bullock nagle znalazła jetpacka i poleciała nim na Ziemię. Ale rozumiem, że Tobie by to nie przeszkadzało, bo to tylko film

Fizyk napisał(a):1. Hubble: wysokość orbity 612-620 km
2. ISS: wysokość orbity 404-429 km
Do tego względne nachylenie płaszczyzn ich orbit wynosi 23 stopnie. W rzeczywistości zatem te dwa obiekty nigdy nie zbliżą się do siebie bardziej, niż na jakieś 200 km, a nawet wtedy będą się względem siebie poruszać z prędkością około 3 km/s. Może być trochę ciężko przeskoczyć od jednego do drugiego na MMU

No ale ok, przyjmijmy, że z jakichś tajemniczych powodów są na orbitach o takich samych parametrach, w niewielkiej odległości od siebie, dzięki czemu się względem siebie nie poruszają i to wszystko jest możliwe.

[spoiler=Inne nieścisłości]Kiedy docierają do ISS, Stone zaplątuje się w linki od spadochronu i wisi na nich, z Kowalskim doczepionym na napiętej linie. Co napina linę? Co powoduje, że Kowalski po odczepieniu się natychmiast odlatuje w przestrzeń? Jak już ich wyhamowało, nie ma nic, co mogłoby ich dalej odciągać od stacji. Dałoby się to od biedy wytłumaczyć rotacją stacji, wtedy odciągałaby ich siła odśrodkowa, ale dla wystąpienia takich sił stacja musiałaby się strasznie szybko obracać, a poza tym Kowalski oddalałby się od niej po zupełnie innym torze.

Dalej, lot z ISS do Tiangong.

Najpierw Stone rozpędza się silnikami od lądowania Sojuza. Nie jestem pewien, jaką prędkość mogą mu nadać, ale zważywszy na to, że miały się odpalać 3 metry nad Ziemią (choć, z tego co znajduję w internecie, w rzeczywistości jest to 1 metr) i zakładając, że nie poddają załogi przeciążeniu większemu niż 3 g, dałoby to prędkość ok. 7,7 m/s - czyli niecałe 28 km/h. Tymczasem Stone pokonuje odległość między stacjami (która miała wynosić 100 km albo 100 mil, nie pamiętam, ale niech będzie 100 km) w ciągu mniej niż 1,5 godziny, czyli poruszała się co najmniej 67 km/h, a najprawdopodobniej sporo szybciej. Pomijam tu już ten sam problem, który dotyczył ISS i Hubble'a - różne orbity spowodowałyby szybko zmieniające się odległości i duże względne prędkości.

Teraz gaśnica. Stone użyła jej do wyhamowania z tych 67 km/h lub więcej do 0 względem Tiangong. Zakładając, że sama ważyła 55 kg, a gaśnica 15 kg, z czego 10 kg to zawartość (prawdopodobnie spora przesada), policzmy, jak szybko musiałaby zawartość wylatywać z gaśnicy.

Równanie Ciołkowskiego: [latex]\Delta v = v_e \ln \frac{m_0}{m_1}[/latex]

Liczymy [latex]v_e[/latex], [latex]m_0[/latex] to całkowita masa wszystkiego, czyli 70 kg, [latex]m_1[/latex] to masa końcowa (załóżmy Stone + pusta gaśnica, czyli 60 kg).

[latex]v_e = \frac{\Delta v}{\ln \frac{m_0}{m_1}} = \frac{67}{\ln \frac{7}{6}} = 434[/latex]

Czyli zawartość gaśnicy musiałaby ją opuszczać z prędkością 434 km/h. Dosyć spory huragan. Poza tym, to wszystko przy założeniu, że Stone leciała te 1,5 h. Gdyby pokonała odległość w 30 minut, prędkość zawartości gaśnicy zrobiłaby się naddźwiękowa.

Dalej - Stone dociera do Tiangong, która już cała telepie się od rozrzedzonego powietrza w górnych warstwach atmosfery. Wiatr, który szarpie całą stacją nie przeszkadza jej jednak w poruszaniu się tak samo, jak w próżni Nawiasem mówiąc - co spowodowało, że ta stacja zaczęła spadać w atmosferę? O ile pamiętam, nie była uszkodzona, więc zderzenia z odłamkami odpadają, a stacje same z siebie nie spadają z orbit. Poza tym, kolejna sprawa - jeśli Tiangong nurkowała w atmosferę, a ISS nie, to znowu wyklucza utrzymywanie stałej odległości między nimi.

W końcu Stone siedzi w Sojuzie, kiedy cała stacja już jest otoczona plazmą. W takiej sytuacji jeśli nie siedzisz za porządną osłoną termiczną, to już*Cię raczej nie ma, ale statkom w filmie to nie przeszkadza. Mało tego, po tym, jak w końcu udaje jej się odczepić od stacji, jeszcze chwilę się telepie i schodzi w atmosferę po de facto losowej trajektorii. W rzeczywistości, jeśli nie lecisz po dokładnie określonym torze, to albo odbijasz się od atmosfery z powrotem w przestrzeń kosmiczną, albo nagrzewasz się tak, że osłona termiczna nie wytrzymuje i wszystko się spala. Trzeba mieć niezłego farta, żeby trafić idealnie na ten właściwy tor [/spoiler]

To chyba wszystko, co pamiętam, jak sobie jeszcze coś przypomnę, to dopiszę

Ann napisał(a):No napisałam i Fizyk to wyjaśni lepiej niż ja.
Jak Ci zależy, proszę bardzo - ISS porusza się po kompletnie innej orbicie niż teleskop Hubble'a czy chińska stacja kosmiczna. Dolecenie z jednego punktu do drugiego na plecaczku rakietowym jest niemożliwe.
Szczegółowo Ci to wyjaśni Fizyk, który wyjaśniał to już mi, więc nie, nie biorę tego z dupy, piszę to, czego dowiedziałam się od niego i co on Ci zaraz wyjaśni dokładniej i o wiele lepiej niż ja.

Rita napisał(a):Czyli czepiamy się tego, że obiekty były zbyt blisko siebie. To już Fizyk napisał. I to jest szczególik, a już stwierdzenie, że orbita przedstawiona w filmie nie miała nic wspólnego z orbitą Ziemi to totalne nieporozumienie i wyolbrzymienie tego, że faktycznie udało im się pokonywać odległość między obiektami. Ale uwaga: Grawitacja nie jest filmem dokumentalnym! Poza tym wyjaśnij, czemu niby to jest niemożliwe? W kosmosie z tego co wiem, wystarczy się odepchnąć i już lecisz sobie w nieskończoność. Nie wiem, jak szybko się poruszali, ale sądząc po tym, jak ich telepało o te stacje, to raczej szybko.

(...)

No Fizyku, czyli zabrakło jakiś kilkuset kilometrów i kilku kilo. No jeżeli w celu pokazania oczywistych idiotyzmów filmu trzeba wykonywać zaawansowane obliczenia, to ja bym powiedziała, że film był wręcz megarealistyczny To nie są jakieś gigantyczne przekłamania, które rzucają się w oczy. Bez przesady, tak to się możemy czepiać wszystkiego. Nierealistycznym nazwałabym film, gdzie się coś pali w kosmosie, a nie gdzie zamiast 28 mamy 67km/h...

Fizyk napisał(a):Jeszcze co do realizmu - owszem, jak ktoś nie ma intuicji związanej z poruszaniem się w kosmosie, to wszystko będzie się wydawało ultrarealistyczne, bo podstawowe fakty (nieważkość, brak oporów ruchu itp.) są ok. Problem w tym, że wystarczy niewielkie wgłębienie się w temat, żeby zobaczyć, że coś tu kurde nie gra. Ja tu widzę zmarnowany potencjał - mogło być naprawdę fajnie przy tylko nieco większej dbałości o szczegóły, ale tradycyjnie komuś się nie chciało. Szkoda.