[oddzielony] Muzyka ambitna i nieambitna

[Nonkonformista]

Tak. W muzyce wykorzystano już każdą kombinację dźwięków.

Hmm, gdyby się z tym zgodzić, to należałoby zauważyć, że wszelkie komponowanie muzyki klasycznej /nie atonalnej - dodekafonii, ale do tego przejdę za chwilę/, pozbawione jest sensu. Nie warto w takim razie być kompozytorem muzyki klasycznej, bo wszystko już napisano.

Pewnie, że wykorzystano każdą kombinację dźwięków. W końcu jest ich tylko dwanaście /gama chromatyczna/ w różnych oktawach. Ale z tego ograniczonego materiału rodzi się nieskończoność, i to jest cudowne. Jeśli się weźmie tysiąc jakichś dzieł muzyki klasycznej to każde jest przecież inne, choć zbudowane na jakiejś tam podstawie gamy /nie piszę o muzyce atonalnej/, każde c razkreślne zagrane na innym instrumencie brzmi przecież inaczej, bo składa się z różnych harmonicznych wchodzących w ten dźwięk. To mnie nigdy nie przestanie zdumiewać. To, że z dwunastu dźwięków można wyczarować nieskończoność, jest dla mnie większym cudem niż chodzenie po wodzie.

Kiedyś stwierdzono: a... zagrano już każdą kombinację dźwięków. Nudno jest tkwić w okowach gamy - przełammy to. I tak powstała dodekafonia. Kiedyś słuchałem jakiś fragment takiej muzyki - na dłuższą metę nie do zniesienia i wytrzymania dla mnie. O ile Chopina /na przykład/ mogę słuchać w nieskończoność, o tyle na przykład Schönberga już nie... Ale to kwestia gustu przecież.

Nie jestem muzykiem z wykształcenia więc tego nie wiem, ale zaryzykuję twierdzenie, że muzyka atonalna lub dodekafonia nie cieszy się jakimś szczególnym zainteresowanie melomanów ani kompozytorów współczesnych. Mam rację?